Αυτό το ηλεκτρονικό άρθρο δημοσιεύτηκε από το αφοα στις 22/04/26.
Η Σάντη στη χώρα των τεράτων
της Ανατολής Νικήτα
Σενάριο πρώτο
Η Σάντη κατασκεύασε μια αληθοφανή ιστορία διεφθαρμένων και κακοποιητικών αντρών, χρησιμοποιώντας εφαρμογές για να φτιάξει μηνύματα και αντλώντας φωτογραφίες από το διαδίκτυο για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της. Είναι μια γυναίκα μυθομανής και δόλια, που με την οξυδέρκεια και την πονηριά της κατάφερε να ξεγελάσει τρεις καταξιωμένους, μορφωμένους και επαγγελματικά έμπειρους άντρες, έναν δικηγόρο και δύο δημοσιογράφους -ίσως και άλλους, ποιος ξέρει;- και, ως συνέπεια, να αναστατώσει δύο κυβερνήσεις-χώρες. Όταν αντιλήφθηκε πως κινδυνεύει, ανασκεύασε.
Σενάριο δεύτερο
Οι εμπνευστές της αληθοφανούς αυτής ιστορίας είναι άλλοι και όχι η Σάντη. Αυτοί κατέστρωσαν το σχέδιο και χρησιμοποίησαν τη Σάντη -πιθανόν και άλλα άτομα- για να το υλοποιήσουν. Για να παγιδεύσουν τους δημοσιογράφους και τον δικηγόρο, με απώτερο στόχο να πλήξουν τους ίδιους ή συγγενικά τους πρόσωπα, να τους δώσουν ένα «μάθημα», γιατί σκάλιζαν εκεί που δεν έπρεπε ή δεν έκλεισαν το στόμα τους όταν έπρεπε.
Σενάριο τρίτο
Η Σάντη έπεσε σε μια τρύπα -όχι λαγότρυπα όπως η Αλίκη- και βρέθηκε σε έναν σαθρό κόσμο γεμάτο διεφθαρμένους και κακοποιητικούς χαρακτήρες. Υπήρξε θύμα βιασμού ως ανήλικη, η κακοποίησή της συνεχίστηκε και όταν ενηλικιώθηκε, χειραγωγήθηκε, εκφοβίστηκε, έψαξε διεξόδους, άλλαξε χώρα. Αποφάσισε να καταγγείλει, κι όταν οι ισχυρισμοί της δημοσιοποιήθηκαν, έπεσαν πάνω της οι επαγγελματίες της συγκάλυψης, δέχθηκε ξανά πιέσεις και απειλές, κατέθεσε τελικά πως τα μηνύματα είναι πλαστά. Ακόμα και τα πρόσωπα τα οποία εμπιστεύτηκε, δεν κατάφεραν να αποφύγουν να την θυματοποιήσουν ξανά δημοσιοποιώντας, για παράδειγμα, φωτογραφίες της και απέτυχαν να οδηγήσουν μια περίπτωση παιδεραστίας και κακοποίησης στην αστυνομία για διερεύνηση. Σε κάποιες δημόσιες παρεμβάσεις, μάλιστα, κάποιοι, ανάμεσα στους οποίους και ο μέχρι πρόσφατα δικηγόρος της, συζητούσαν αν και πόσο ελκυστική ήταν για έναν άντρα.
Στην πρώτη περίπτωση, η παρουσίαση της Σάντη ως γυναίκας-θύτη, σαν μια σύγχρονη Εύα ή Πανδώρα, αντανακλά την αρχετυπική αναπαράσταση του φύλου της που έχει εμπεδωθεί για χιλιάδες χρόνια. Στη δεύτερη περίπτωση, η Σάντη ως γυναίκα θεωρήθηκε ότι είναι πιο αποτελεσματικό και πειστικό εργαλείο παραπλάνησης.
Στην τελευταία περίπτωση, η Σάντη έρχεται αντιμέτωπη με ένα εχθρικό περιβάλλον τόσο σε θεσμικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, όπως συχνά αντιμετωπίζουν οι κακοποιημένες γυναίκες. Με την αστυνομία να μην τις πιστεύει, με διαδικασίες-παρωδία, μέσα από τις οποίες καταλήγουν συχνά κατηγορούμενες, χωρίς τελικά να καταφέρνουν να ξεφύγουν από το κακοποιητικό τους περιβάλλον. Και με τα ΜΜΕ να αναπαράγουν, στην καλύτερη περίπτωση, εμφύλα και σεξιστικά στερεότυπα.
Όποια και να είναι η Σάντη, όπου και να βρίσκεται στο φάσμα των όποιων σεναρίων, η ιστορία της θα μπορούσε, αν ήμασταν μια κοινωνία έτοιμη να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη, να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε τα συμπτώματα μιας χώρας και μιας εποχής τεράτων. Και η ιστορία της έχει επιβεβαιώσει, πέρα από άλλα, αν μη τι άλλο πόσο εμπεδωμένα είναι ο σεξισμός και η πατριαρχία. Γιατί σε έναν λιγότερο βάρβαρο χώρο και χρόνο, αυτή η γυναίκα θα έπρεπε να είχε τύχει στήριξης και προστασίας μέχρι τουλάχιστον να διερευνηθεί η υπόθεση.