Αυτό το ηλεκτρονικό άρθρο δημοσιεύτηκε στις 28/05/26 από την ομάδα Far Right Watch Cy στο Facebook.

H ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ

Δεν υπάρχει ούτε ένα σπίτι στην Κύπρο που να μην έχει κάποιο συγγενή που να μετανάστευσε. Είτε σε εποχές μεγάλης φτώχιας, όπως ηταν η δεκαετία του 1920, είτε μετά τον πόλεμο, είτε οποιαδήποτε άλλη περίοδο που η ζωή τα έφερε με τρόπο που να φύγει με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. H μετανάστευση είναι η ιστορία της ανθρωπότητας και κανένα σύνορο δε μπορεί να την σταματήσει. Αυτή είναι η κληρονομιά που ο αποικισμός και ο νέο-αποικισμός αφήνει πίσω του στην Αφρική και στη Νοτιοδυτική Ασία – φτωχια, εμφύλιοι πόλεμοι, παιδιά-στρατιώτες και γενοκτονίες.

Τα θύματα του αποικισμού αφήνουν πίσω τους αγαπημένα πρόσωπα και έρχονται στη χώρα μας (όπως και σε άλλες χώρες του «πρώτου» κόσμου) να δουλέψουν κάτω από άθλιες συνθήκες για να επιβιώσουν και να στείλουν λίγα χρήματα στις οικογένειες τους. Όπως και οι γονείς μας και οι παππούδες μας πριν λίγες δεκαετίες που έφυγαν και κάποιο ρίζωσαν στην Αγγλία, στην Αμερική και στην Αυστραλία. «Μα οι Κυπραίοι όταν μετανάστευσαν δεν μπήκαν παράνομα σε ξένες χώρες»: Αυτό είναι άγνοια της ιστορίας της μετανάστευσης. Να πάτε στο μουσείο μετανάστευσης στο Ellis Island να ακούσετε ηχητικά από τις ιστορίες των Κυπραίων που έφτασαν στην Αμερική για να δουλέψουν. Και εκείνοι «παράνομα» μπήκαν στη χώρα, δεν υπήρχαν διαδικασίες εξασφάλισης άδειας εισόδου το 1920.

Το νόμιμο ή το παράνομο μιας εισόδου εξαρτάται 100% από το αν η χώρα εισδοχής διαθέτει διαδικασίες νόμιμης μετανάστευσης. Η Κύπρος εδώ και χρόνια έχει κλείσει όλες τις νόμιμες οδούς, ωθώντας τους μετανάστες στην παρανομία και στη θυματοποίηση από κυκλώματα εκμετάλλευσης. Η Κύπρος από το 2020 και ένθεν πνίγει μετανάστες και πρόσφυγες στη θάλασσα, καταδικάζεται από το ΕΔΑΔ και παρ' όλα αυτά, συνεχίζει ακάθεκτη. Γιατί είναι πιο εύκολο για μια κυβέρνηση να πείσει ότι για τη φτώχεια και τη δυστυχία των Κυπρίων φταίνε οι «ξένοι» παρά να φορολογήσει τον πλούτο και να ενισχύσει το κράτος προνοίας, την υγεία και την εκπαίδευση.

Οι πολιτικές δαιμονοποίησης των «ξένων» οδήγησαν στα πογκρόμ το 2023, στις καθημερινές επιθέσεις κατά ντελιβεράδων και στην ατιμωρησία των αστυνομικών που οδηγούν τους μετανάστες στο θάνατο: Anisur Rahman, Shoaib Khan και τώρα ένας Αφρικανός «αγνώστων στοιχείων». Ολοι θύματα της αστυνομικής ασυδωσίας και της ανάγκης του Νίκου Χριστοδουλίδη να επιδείξει «έργο» ότι «πέτυχε» να μειώσει τις μεταναστευτικές ροές, αφού απέτυχε σε όλους τους άλλους τομείς. Η Κύπρος βουλιάζει κάτω από το βάρος του αυξανόμενου εκφασισμού, οι πιθανότητες συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο. Από το 2023 και μετά ολες οι έρευνες δείχνουν την Κύπρο ανάμεσα στις πιο ξενοφοβικές χώρες της Ευρώπης (1), παρόλα αυτά η κυβέρνηση όχι μόνο δεν λαμβάνει μέτρα για την αναχαίτηση του επικίνδυνου αυτού φαινομένου αλλά το ενισχύει με τις αστυνομικές δολοφονικές επιδρομές που απεικονίζουν τους μετανάστες περίπου ως μέλη του οργανωμένου εγκλήματος (ενώ το πραγματικό οργανωμένο έγκλημα παραμένει στο απυρόβλητο).

Οι μετανάστες δεν είναι εχθροί μας και κυρίως, είναι άνθρωποι. Η αντίδραση των γονιών και των παππούδων μας στη δολοφονική βία της ακροδεξιάς κατά των Τουρκοκυπρίων ήταν το «εν πλάσματα τζαι τουτα». Όταν χαθεί αυτό το αξιακό κομμάτι της Κύπρου, τότε χάθηκε και η υπόλοιπη μισή.

(1) Psaltis, C., Nicolaou, A., Perivolaraki, M. (2024), Findings of the European Social Survey Cycle 10 (2022)-Attitudes towards immigration [Αποτελέσματα Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Έρευνας Γύρος 10 (2022) - Στάσεις για τη μετανάστευση] January 2024, In-Cyprus (2025), ‘Cyprus ranks among Europe’s most xenophobic countries, survey finds’, 9 December 2025, Generation for Change Cy (2025), ‘FAIR: Τhe impact of labour market restrictions on asylum seekers in Cyprus’, 11 December 2025.