Αυτή η αφίσα κυκλοφόρησε στη Λεμεσό τον Αύγουστο του 2026.

Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΜΠΑΤΣΟΙ - ΒΙΑΣΤΕΣ - ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Στις 30/06/2026 ο μπάτσος Φώτης Φωτίου, πήγε δουλεία, χρεώθηκε το υπηρεσιακό όπλο, είπε ότι πάει κάπου και θα επιστρέψει, βρέθηκε με την σύζυγο, έξω απο σχολείο στο Ζακάκι, την στραγγάλισε σε δημόσια θέα, με αποτέλεσμα να τους δει περαστικός και να παρέμβει. Ο μπάτσος τον απείλησε με το όπλο του, και μετά την πυροβόλησε 3 φορές, με αποτέλεσμα να την τραυματίσει σοβαρά (νοσηλεύεται στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού), και μετά να αυτοκτονήσει.

Ενώ φορούσε περήφανα την στολή του μπάτσου, ως υπέρτατο σύμβολο εγωκρυψίας, υπεροψίας και εξουσίας, κατά την διάρκεια παρέμβασης από τον περαστικό είπε “φυε που δαμε εν η γεναίκα μου” και “πε του οτι εν σου κάμνω κάτι”.

Ενώ τα ποσοστά αστυνομικής βίας στην Κύπρο δεν καταγράφονται, οι γυναικοκτονίες ανέρχονται στις 22+ την τελευταία 5ετία, η βία σε θυληκότητες στα 2614 περιστατικά, και 1989 θυληκότητες θύματα ενδοοικογενιακής βίας, οι μπάτσοι και το κράτος επιλέγουν τόσο να είναι κομμάτι συγκάλυψης εγκλημάτων, όσο και κομμάτι της υλοποίησής τους.

Σκεπάζουν τα αίσχη που δημιουργεί η αρρωστημένη φασιστική ιδεολογία τους και όταν δεν μπορούν να τα συγκαλύψουν λόγω ύπαρξης μαρτύρων, επικαλούνται ψυχικές διαταραχές των αυτουργών, αδυνατώντας να αντιληφθούν τη δική τους άμεση εμπλοκή σε αυτά.

Σαν άβουλα εξουθενωμένα υποκείμενα του κράτους τους, βρίσκουν μικρές εκφράσεις των εξουσιαστικών τους απωθημένων σε άτομα που οι ίδιοι θεωρούν κατώτερα.

Τα εγκλωβίζουν σε αυτοκίνητα, σε σπίτια, σε σχέσεις, σε οικογένειες, σε δουλειές, σε θρησκείες, σε εργοστάσια, σε ρούχα, σε κοινωνικές βιτρίνες, εκπαιδέυοντάς τα σε συγκεκριμένες αντιλήψεις για τις εαυτές τους.

Την ίδια ώρα, που ο πατριάρχης μπάτσος, θα δείρει, θα συλλάβει. Την ίδια ώρα που οι σύζυγοι στρατιωτικών νοσηλεύονται σε ψυχιατρικές δομές. Την ίδια ώρα που σύζυγοι πολιτικών μετατρέπονται σε δολώματα ευημερίας και ιδεατής οικογένειας. Το κράτος, και ο συστημικός μηχανισμός ενεργεί σαν μαέστρος μιας πολύ καλά συντονισμένης ορχήστρας, όπου ο κάθε οργανοπαίκτης παίζει άψογα το κομμάτι του, σε απόλυτη συμφωνία με τα άλλα.

Κάθε φορά επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο, οι άνθρωποι πράττουν με τις εξουσίες του κράτους, το κράτος καταστέλλει με προπαγάνδα ή κάλυψη, τα άτομα διαγνώσκονται με κάποιου είδους διαταραχή, και ενεργοποιείται η επικαιρότητα με κάτι πιο μεγάλο για να απασχολήσει τα μάτια και τα αυτία των αστών.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΠΑΙΔιΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΆ, ΟΛΑ ΜΑΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ, ΟΛΑ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ, ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΣΤΑ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΜΑΣ.